28 października – Uroczystość Rocznicy Poświęcenia Własnego Kościoła

W ostatnią niedzielę października przypada Rocznica Poświęcenia Własnego Kościoła. Jest on przede wszystkim domem Boga. Jest domem, w którym nieustannie oczekuje nas Chrystus przechowywany w tabernakulum w Najświętszym Sakramencie. Spotykamy się  z Nim w niedzielę i uroczystości, a także przy wielu smutnych i radosnych okazjach, gdyż jesteśmy przekonani, że w tym domu mieszka Bóg. Gromadząc się w świątyni lepiej rozumiemy, że dom to nie tylko miejsce naszego zamieszkania lub wynajęte pomieszczenie, w którym człowiek może przebywać jakiś czas. Dom to stan życia, który jest konieczny do osiągnięcia  celów, naszych dążeń i naszego życiowego powołania. W tym sensie Kościół to dom, w którym sam Bóg odnawia z każdym człowiekiem przymierze, jakie z całą ludzkością Bóg zawarł na Synaju, a następnie w wieczerniku. Izraelici mieli tylko jedną świątynię w Jerozolimie, którą traktowali jako swoją największą świętość. Dla wyznawców Chrystusa pierwszą świątynią był i pozostaje jerozolimski wieczernik, czyli obszerna sala, w której została odprawiona pierwsza Eucharystia. Pierwsi chrześcijanie na sprawowanie Eucharystii  gromadzili się w katakumbach domach prywatnych. Dopiero z czasem rozpoczyna się budowa wielkich katedr, kościołów, świątyń, miejsc sprawowania kultu.

 

Warto w dniu dzisiejszym poznać historię własnego parafialnego kościoła. Wybrać się na pielgrzymki czy do różnych miejsc świętych. W dniu poświęcenia naszej parafialnej świątyni spójrzmy na jej ściany, które zostały namaszczone olejami świętymi, aby utwierdzić nas w przekonaniu, że my wszyscy przez chrzest przynależymy do tego samego Kościoła i świątyni. Dbajmy zatem o wygląd, piękno świątyń budowanych z kamienia i świątyń naszych serc.

 

 

Skalbmierz, 28 października 2018 rok

 

Ks. Marian Fatyga

21 października – Światowy Dzień Misyjny

Historia zbawienia jest przede wszystkim ciągłym pielgrzymowaniem, napotykaniem Boga i bliźniego na kolejnych etapach podążania ku zbawieniu. Jezus rozsyła swoich uczniów, by głosili Dobrą Nowinę, uzdrawiali i nauczali w imię Boże. Misyjność kościoła stanowi istotę jego działalności. Obchodząc Światowy Dzień Misyjny zastanówmy się na ile sami włączamy się w budowanie Królestwa Bożego.

Przeżywając Dzień Misyjny z uwagą wpatrujemy się w ewangelizacyjną pracę wielu tysięcy misjonarek i misjonarzy. Ich działalność ma zasadniczy cel: nauczać o Chrystusie, który jest zbawicielem wszystkich ludzi. Nie wstydzą się Chrystusa liczni głosiciele Dobrej Nowiny: kobiety i mężczyźni, świeccy i duchowni, małżeństwa i wspólnoty zakonne, lekarze i nauczyciele. Chrystus wciąż powołuje do głoszenia Ewangelii ludzi, którzy zaniosą Słowo Boże, we wszystkie zakątki świata. Tylko w ten sposób może dotrzeć Dobra Nowina o zbawieniu.

Zatem misje powinny być prowadzone w każdym miejscu i pośród ludzi, do których posyła Bóg.

Ulegamy agresywnej presji społecznej w myśl której wiara powinna ograniczać się do prywatnej sfery każdego człowieka. Chrześcijanin z faktu przyjęcia chrztu zobowiązany jest do dawania świadectwa o Bogu w każdym miejscu i w każdym czasie.

Papież Franciszek tak mówił: „Nikt nie zbawia się sam. Jesteśmy wspólnota wierzących i w tej wspólnocie doświadczamy jak pięknie jest dzielić doświadczenie miłości. Wymiar wspólnotowy nie jest tylko ramką i otoczką, lecz integralną częścią życia, świadectwa i ewangelizacji. Wiara chrześcijańska rodzi się i żyje w Kościele!

 

Skalbmierz, 21 października 2018 rok

 

Ks. Marian Fatyga

14 października 2018 XVIII Dzień Papieski „Promieniowanie Ojcostwa”

Tegoroczny XVIII już Dzień Papieski, decyzją Konferencji Episkopatu Polski obchodzimy 14 października pod hasłem „Promieniowanie Ojcostwa”,

Kolejna rocznica (w tym roku przypada 40- ta ) wyboru kard. Karola Wojtyły na papieża, który przyjął imię Jana Pawła II jest okazją do pogłębienia znajomości historii – szczególnie dla tych, którzy ją tylko znają z opowiadań starszych lub z książek, gazet czy filmów.

Święty Jan Paweł II był mistrzem dialogu. Nie tylko w sensie teoretycznym. Jego pouczające słowa o tym zagadnieniu zyskiwały niezwykłą siłę oddziaływania i swoisty blask prawdziwości poprzez prezentowaną przez Papieża unikalną postawę w kontakcie z drugim człowiekiem. Cechował ją niezwykły wręcz szacunek dla tego „innego”, z którym się spotykał, budowany na respektowaniu jego ludzkiej godności. Wynikała ona ze świadomości, że każdy człowiek ma przecież Boży rodowód, nawet jeśli tego nie uznaje lub jeszcze nie odkrył

Zasadą papieskiej sztuki dialogu było poszanowanie prawdy. Myślimy tutaj o prawdzie faktów, nawet tych najtrudniejszych, o prawdziwości ludzkich doświadczeń oraz o nadziei wypływającej z Prawdy Ostatecznej, a więc o Bogu, który prowadzi nieustanny dialog z człowiekiem. Celem tego dialogu zbawienia jest ostateczne uszczęśliwienie człowieka, przekraczające granice pojmowania czy ludzkiej wyobraźni. To oglądanie Boga takim, jaki On jest, a więc twarzą w twarz, owo kontemplowanie „blasku Prawdy”, stanowiło nadrzędny cel papieskiego dialogowania pełnego nadprzyrodzonej nadziei, nawet w sytuacji przepełnionej bólem, cierpieniem, rozgoryczeniem czy ocierającej się o rozpacz.

Ufamy, że obszerne zagadnienie ojcostwa w wymiarze publicznym, indywidualnym, wewnątrzkościelnym, ekumenicznym, międzyreligijnym, kulturowym czy naukowym, które podejmiemy podczas tegorocznego XVIII Dnia Papieskiego przyniesie błogosławione i oczekiwane owoce poprawy rodzinnych relacji.

Skalbmierz, 14 października 2018 rok   ks. Marian Fatyga

INFORMACJA

Uprzejmie informujemy, że w dniu dzisiejszym otrzymaliśmy wiadomość od firmy odpowiadającej za odbiór odpadów komunalnych, że po raz kolejny odpady nie zostaną zebrane w wyznaczonym terminie. Firma zadeklarowała, że odpady zostaną odebrane w dniu jutrzejszym tj. sobota.
JEST TO OSTATNI RAZ, KIEDY FIRMA TA BĘDZIE ODBIERAĆ ODPADY Z PAŃSTWA POSESJI!

Św. Franciszek – patron ekologów

Liturgiczne wspomnienie w Kościele Katolickim św. Franciszka z Asyżu przypada 4 października. Patron tego dnia sam pozbawił się wszelkich dóbr materialnych, aby jeszcze bardziej upodobnić się do Chrystusa. Biedaczyna z Asyżu, bo tak nazywany jest św. Franciszek jest przełomową postacią średniowiecznego Kościoła. Jego postać jest niezmiernie barwna. Wywodzący się bogatej, kupieckiej rodziny Franciszek, po swym nawróceniu zaczął całkowicie żyć Ewangelią. Cały swój majątek rozdał ubogim, stał się wtedy wolnym człowiekiem i zaczął głosić Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Jego postawa sprawiła, że w Kościele Katolickim miały miejsce reformy. Umiłował przyrodę i ubóstwo, wszystko wokół niego: ludzie, zwierzęta, ptaki, rośliny było jednym, wielkim znakiem miłości Boga. Kochał to wszystko co stworzył Bóg. W pięknie natury dostrzegał samego Boga. Zgromadził wokół siebie braci zakładając wspólnotę franciszkańską. Jego poezja wyraża miłość do wszystkiego co nas otacza. Aktualna jest nie tylko poezja, ale również sama idea miłości do stworzeń.

 

Dziś we współczesnym  świecie winniśmy żyć i gospodarować jak św. Franciszek. Na zagrożenia ekologiczne coraz częściej zwracają uwagę najwyższe autorytety moralne świata. Św. Jan Paweł II ustanowił w 1979 roku św. Franciszka z Asyżu patronem ekologów. Od ponad 30 lat częściej wpatrujemy się w ten wzór postawy względem świata, stworzonego przez Boga. Dlatego codziennie w trudach i wbrew pokusom świata uczmy się od św. Franciszka, w jaki sposób powinniśmy traktować całą przyrodę. Ideał to braterstwo z Matką Ziemią, bratem Księżycem oraz wszelkimi żywymi stworzeniami – naszymi mniejszymi braćmi. Święty biedaczyna celem swojego życia uczynił niesienie światu przesłania Bożej miłości, poprzez pochwałę świata stworzonego, braterskie traktowanie całej przyrody, poprzez prostotę i ubóstwo.

 

Warto dziś wprowadzać w życie myśli i przesłanie św. Franciszka. Trzeba spojrzeć na siebie w perspektywie jego życia, działalności, wyrzeczenia. Może da się uszczknąć z niego coś dla siebie.

 

Papież Franciszek, który przybrał jego imię wciąż nas inspiruje  i mobilizuje do odkrywania ducha św. Franciszka.

 

 

Skalbmierz, 7 października 2018 rok

 

Ks. Marian Fatyga