Św. Andrzej – pierwszy apostoł powołany przez Jezusa

Święty Andrzej stawia  przed nami pytanie o to, jaka jest nasza wiara  wszak chrześcijanie mają  „ być  solą ziemi”. Za nami prawie cały listopad .Odwiedzaliśmy groby naszych bliskich , przeżywaliśmy Uroczystość Wszystkich Świętych, Dzień Zaduszny, rocznicę odzyskania niepodległości. Każde z tych wydarzeń stawia pytanie o sens życia i śmierci.

30 listopada w kalendarzu liturgicznym  Kościoła katolickiego wspominamy  Św. Andrzeja Apostoła. Święty Andrzej po raz pierwszy zetknął się z Jezusem  dzięki świadectwu św. Jana Chrzciciela  i zaraz przyprowadził do Jezusa swojego brata Piotra. Andrzej od tego momentu należał do uczniów najbliższych Jezusowi. Święty Andrzej  ożywiony duchem wiary poszedł za Jezusem  i nauczył się u niego wiele .Wiara , która skłoniła  św. Andrzeja do działalności apostolskiej  i do męczeńskiej śmierci, jest taką samą wiarą , którą wyznajemy w każdą niedzielę podczas sprawowania Eucharystii i którą , zgodnie z nakazem misyjnym  Zbawiciela , mamy dzielić się  z tymi , którzy żyją wokół nas.

Święty Andrzej był odważny w zadawaniu Jezusowi trudnych pytań. W  ewangeliach  apostoł pojawia się często , ale mało wiemy o jego działalności misyjnej po zmartwychwstaniu Chrystusa. Apostolskie posłannictwo zaprowadziło go  do Azji Mniejszej , gdzie oddał życie za wiarę.  Poniósł  śmierć męczeńską na krzyżu w kształcie litery X . Zwany krzyżem Świętego Andrzeja. Narodziny dla nieba miały miejsce 30 listopada  60 roku.

Święto apostoła jest okazją do odnowienia świadomości naszej przynależności do Kościoła, którego zaczątkiem  była wspólnota  dwunastu Apostołów .My przynależymy do Jezusa  dlatego ,że ktoś nam przekazał wiarę . Z drugiej strony od naszej wiary i świadectwa zależy również czyjeś poznanie Jezusa i nawrócenie .

Popularnie  zwany ten dzień  jako „Andrzejki” przypada na koniec roku liturgicznego lub początek jest okazją dla wielu do wspólnej zabawy, wróżb .Kończy  czas zabaw przed zbliżającym się Adwentem – przygotowaniem do Bożego Narodzenia.

 

Skalbmierz, 30 listopada 2014

Ks. Marian Fatyga

Bądź miłosierny!

Zapewne każdy z nas mógłby długo wymieniać swoje niezaspokojone potrzeby. Z ich powodu czujemy się sfrustrowani. Z upływem czasu zdajemy sobie sprawę, że na wiele spraw nie mamy dostatecznego wpływu. Z drugiej strony wstydzimy się prosić o pomoc, ponieważ nie chcemy okazywać własnych słabości. Dziś przecież jest czas ludzi silnych, przebojowych, którzy wszystkie problemy ujmują w kategorii wyzwań.

Kościół zachęca do praktykowania miłosierdzia, czyli do reagowania miłością na winę, grzech i niewierność.

Pierwszą formą miłości jest miłość bliźniego, jest to miłość, która pojawia się wówczas, gdy drugi jest w potrzebie i należy przyjść mu z pomocą. Drugą formą jest miłość nieprzyjaciół. Jest ona nieodzowna wówczas gdy drugi człowiek jest nastawiony wrogo i chce zniszczyć innych. Trzecia forma miłości została uroczyście ogłoszona przez Jezusa jako nowe przykazanie. Jest nią miłość wzajemna.

Za przykładem św. Faustyny Kowalskiej, zapraszajmy do naszej codzienności Boga, a nawet wołajmy by nie szczędził nam swoich łask. Chrześcijaństwo uczy nas pokory i przebaczenia. To właśnie miłosierdzie winno zostać docenione w tych coraz bardziej bezdusznych czasach. Nikt z nas nie może uznać się za doskonałego. Czasem warto przyznać się do swoich słabości oraz do tego, że nie radzimy sobie w ich przezwyciężaniu. Bóg zawsze daje nam szansę. Tak bardzo kocha człowieka, że wybacza mu jego niewdzięczność.

Mieć miłosierne nogi i ręce to takie, które idą tam gdzie ból i samotność, ale i takie, które potrafią się zatrzymać gdy zajdzie tego potrzeba.

 

Skalbmierz, 23 listopada 2014 rok                    Ks. Marian Fatyga

WYSTAWKA W GMINIE PAŁECZNICA

Na zlecenie Gminy Pałecznica, w dniu 22 i 29 .11.2014 r., specjalistyczna firma będzie zabierać m.in.: stare meble, wykładziny i materace, dywany, tapczany a także  telewizory, radioodbiorniki oraz inny sprzęt elektryczny i elektroniczny. Osoby posiadające w/w odpady powinny je w dniu zbiórki, o godz. 07:00, umieścić przed posesją w sposób nieutrudniający przejścia lub przejazdu.

Akcja ma na celu pomóc mieszkańcom Gminy Pałecznica w pozbyciu się odpadów, które nie mieszczą się w pojemnikach na śmieci. To znakomita okazja do pozbycia się zbędnych mebli oraz sprzętu.dobre

Światowy Dzień Pamięci o Ofiarach Wypadków Drogowych – 16 listopada 2014 .

W trzecią niedzielę listopada , 16.11.2014 r., obchodzony jest  Światowy Dzień Pamięci o Ofiarach Wypadków  Drogowych. W kościele  katolickim szczególnie modlimy się o wieczne  zbawienie dla tych, którzy nagle i niespodziewanie  stracili życie wskutek wypadków drogowych. Pamiętamy  także o wszystkich ,którzy cierpią z powodu tych wypadków.

Pożyteczna inicjatywa Organizacji Narodów Zjednoczonych to ustanowienie Światowego Dnia Pamięci o Ofiarach Wypadków Drogowych. 26 października 2005 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ zaprosiło państwa członkowskie i społeczność międzynarodową do obchodzenia trzeciej niedzieli listopada jako corocznego Dnia Pamięci o Ofiarach Wypadków Drogowych. Do udziału w uroczystościach zaprasza się rodziny tragicznie zmarłych jak i uczestników wypadków drogowych, którzy szczęśliwie uniknęli śmierci.

Papież Benedykt XVI tak mówił do wszystkich kierowców 15 listopada 2009 roku :” Wszystkich, którzy przemierzają drogi świata, zachęcam  do zachowania ostrożności , w duchu odpowiedzialności  za dar zdrowia i życia własnego i innych. Niech Bóg bezpiecznie prowadzi podróżujących i niech wam błogosławi”.

Bezpieczeństwo na naszych drogach to jeden z najważniejszych problemów trapiących społeczeństwo. Tysiące zabitych, dziesiątki tysięcy rannych, ukazują bezmiar ludzkich tragedii, którego bezwzględnie trzeba zapobiegać. W tym szczególnym dniu apelujemy, aby każdy kierowca zrobił wszystko, by z jego powodu nie doszło do żadnego zagrożenia na drodze oraz okazywał szczególną życzliwość i szacunek dla innych użytkowników dróg. Zatrważające statystki: średnio każdego dnia na polskich drogach ginie 15 osób, rocznie traci życie ponad 5 tysięcy.

Jeden z duchownych napisał: „Każdy kierowca ma coś z nomady, a żywot nomady jest trudny i wymagający (…). Wymaga to od kierujących nie tylko sporych umiejętności technicznych, ale też wielu cnót osobistych oraz szczególnej gorliwości w przyzywaniu opieki Bożej Opatrzności i wstawiennictwa św. Krzysztofa.”.

Nie zapominajmy o tych, którzy ostatnio zginęli w różnych wypadkach. Świadomość zagrożeń i skutków nierozważnego zachowania za kierownicą warunkiem bezpieczeństwa i budulcem odpowiedzialności na drodze, powiedział jeden z użytkowników dróg.

Skalbmierz, 16 listopada 2014

Ks. Marian Fatyga

11 listopada – Święto Niepodległości i Dzień św. Marcina

Jeszcze wielu spośród nas pamięta okres, w którym dzisiejsze święto było zakazane. Zapewne niejednemu z młodych ludzi wydaje się to nieprawdopodobne. Polacy bowiem o odzyskanie niepodległości musieli bardzo długo walczyć, a gdy ją odzyskali to na krótko. Pamiętnego 11 listopada 1918 roku wielka radość i triumf przepełniły polskie serca. Dziś nie tylko chcemy uroczyście uczcić tamten czas, ale zastanowić się jak kochać ojczyznę i być jej najlepszym patriotą.

Ojczyzna – ziemia ojców, kraj urodzenia, kraj rodzinny, ale nie jest to samo, co państwo. Bo można pozbawionym państwa a mieć swoją ojczyznę, nasi dziadowie dawno temu śpiewali „Ojczyznę wolną racz nam wrócić Panie!”. Ojczyzna jest to dobro duchowe, złożone z języka, kultury, historii i tradycji, to pamięć o zwycięstwach i klęskach. Nie można w tym szeregu wartości pominąć również wiary i Kościoła.

A co to jest patriotyzm? W Słowniku Języka Polskiego czytamy: „Postawa społeczno-polityczna i forma ideologii, łącząca przywiązanie do własnej ojczyzny, poczucie więzi społecznej oraz poświęcenie dla własnego narodu z szacunkiem dla innych narodów” jest to zatem miłość do ojczyzny i rodaków, czyli robienie wszystkiego, aby była najpiękniejsza i najmocniejsza.

W Narodowe Święto Niepodległości stawiamy sobie ważne pytania: co dzisiaj znaczy dla nas ojczyzna? Czy troszczymy się o jej dobro? A może już nas ogarnął kosmopolityzm? Może wszędzie nam dobrze, gdzie jest pieniądz? Jak to jest z naszym patriotyzmem?

Dzisiaj mija 96 lat od dnia odzyskania niepodległości. Co my dziś myślimy o naszej ojczyźnie? Dosyć rzadko używamy słowa ojczyzna. Kard. Karol Wojtyła w poemacie „Myśląc ojczyzna” pisze: „Ojczyzna – kiedy myślę – wówczas wyrażam siebie i zakorzeniam, (…) z niej się wyłaniam (…), gdy myślę ojczyzna  – by zamknąć ją w sobie jak skarb”. Pamiętając o miłości swojej ziemskiej ojczyzny, nie możemy zasklepiać się we własnym, ciasnym egoizmie. Można miłować Polskę ze wszystkich sił – w dobrym sensie – otwartym na cały świat.

Dziś na naszych domach niech zawisną flagi biało-czerwone, oby na każdym domu – to też znak naszego patriotyzmu. Biel i czerwień.  Ile ludzi oddało życie za te dwa złączone kolory. Oddajmy im dzisiaj cześć.

W dniu 11 listopada przypada także liturgiczne wspomnienie św. Marcina. Był pobożnym rycerzem, żyjącym w IV wieku i znanym z miłosiernych uczynków. W ikonografii zarówno kościelnej, jak i ludowej, przedstawiany bywa jako rycerz na koniu wspomagający klęczącego przed żebraka. Około 371 roku został wybrany biskupem Tours. Według legendy skrył się w komórce z drobiem, uciekając przed posłańcami przynoszącymi mu  wiadomość, że został wybrany biskupem. Gęsi zdradziły jego kryjówkę i odtąd gęś stała się znanym atrybutem  świętego, przedstawianym na licznych jego wizerunkach. Przysłowia na św. Marcina: „dzień św. Marcina dużo gęsi zarzyna” czy inne jak: „Wesele Marcina – gęś i dzbanek wina”. W Polsce i Europie  środkowej czczono św. Marcina jako opiekuna zwierząt, żołnierzy. Patron dnia dzisiejszego niech wstawia się za naszą ojczyzną.

 

Skalbmierz, 9 listopada 2014 rok

Ks. Marian Fatyga

Listopadowa zaduma

1 listopada przypada uroczystość Wszystkich Świętych. Tradycja wspomnienia wszystkich świętych, zarówno znanych jak i nieznanych, sięga końca IV wieku. W tym dniu przypominamy sobie o wielkich dziełach Bożych, przejawiających się w życiu ludzi, którzy ze wszystkich sił pragnęli dochować wierności Chrystusowi. Bóg chce, aby każdy człowiek został świętym, aby każdy poznał Jego życie i miłość. Bóg sam jest źródłem wszelkiej świętości i jedynie dzięki ofierze Chrystusa dokonanej na krzyżu możemy uczestniczyć w świętości Boga. Uroczystość Wszystkich Świętych zachęca nas, wierzących, aby przyjrzeć się chwale obiecanej nam w Chrystusie. Przypomina nam, że nadejdzie dzień, kiedyś zjednoczeni we wspólnocie wiernej będziemy żyli w obecności Bożej w niebie. Ci, którzy są wierni Panu, którzy starają się żyć w Jego obecności, pewnego dnia poznają pełnię tego, co dziś zaledwie przeczuwają.

Wspominani dziś, przez nas święci to nie tylko męczennicy i grono wyjątkowych ludzi, wyniesionych na ołtarze przez Kościół. Oddajemy dziś hołd tym, którzy swoimi czynami dali świadectwo o Bogu. W Kazaniu na Górze Jezus wskazał drogę wiodącą do świętości. Krocząc dzień po dniu śladami Jezusa możemy już tu na ziemi doświadczać nieba. Droga bywa czasem trudna, gdyż wymaga rezygnacji z własnych planów, zamiarów. Jednak wzywając nas do umierania sobie, Jezus obdarza nas swoją mocą i daje udział w swoim zwycięstwie.

Dni poświęcone pamięci zmarłych to wielkie doroczne święta, odprawiane ku ich czci. W 835 roku papież Jan XI ustanowił uroczystość Wszystkich Świętych 1 listopada. Dzień Zaduszny – 2 listopada – to dzień nabożeństw, modlitwy w intencji wszystkich wiernych zmarłych, z zwłaszcza dusz odbywających pokutę czyśćcową.

Pamięć o zmarłych stanowi wartość dla wszystkich ludzi na całym świecie. Cechuje wszystkie społeczności ludzkie. W polskiej tradycji są to szczególne dni refleksji, modlitwy i wiary w zmartwychwstanie. Zapalając światło na grobach naszych bliskich wyrażamy wdzięczność za to, co od nich otrzymaliśmy i zobowiązujemy się być wiernymi w kontynuowaniu wszelkiego dobra oraz wartości , które nam przekazali.

Skalbmierz, 2 listopada 2014 rok

Ks. Marian Fatyga